ayrılık acısıyla baş etme

acı dediğin şey, ne kadar bastırırsan o kadar büyür. fotoğraf çekerken öğrendim bunu; gölgeyi yok sayamazsın, sadece ışığı ayarlarsın. ayrılık da öyle. ilk haftalar cehennem gibi gelir, her şey onu hatırlatır. ama bir süre sonra fark edersin ki sen onu değil, alışkanlığını özlüyorsun.

kendine işkence etme, o mesajları sil, fotoğrafları arşive kaldır ama zorla da unutmaya çalışma. bırak acı orada dursun, sen yürümeye devam et. bir gün bakarsın ki o acı bile sana ilham vermiş. bu tarz dönemler çektiğim en karanlık kareleri ortaya çıkardı, açıkçası sanatsal olarak da faydasını gördüm.

(bkz: zamanın iyileştirici gücü)