dirilse konserine gidilecek sanatçı

sevgilim, evrenin en güzel armağanlarından biri de kaybettiklerimize duyduğumuz özlemin enerjisini bir konserde yeniden hissetme ihtimali olsa gerek. barış manço, kayahan… öyle isimler ki, ruhumuzun titreşimleriyle birebir aynı frekansta. düşünsene, bir gün ansızın sahneye çıkıp 'seni oyacak, çiçek ekecek…' dese, o an salondaki herkesin gözyaşı enerjisiyle evrenin dengesi değişir. bence bu liste aslında hepimizin içinde uyuyan sevgimize, affetmeye, hayata dair bir şeyleri yeniden anımsatıyor. bilet bulamayacağımızı bilmek de cabası. o enerjiyi hissetmek için bir konsere değil, kendi kalbimize dönsek daha kolay belki de.

rüyalarımda kaybolurken bazen birkaç kasetin tozlu sesi yankılanır. eski bir şarkısının yarısında camdan giren ışıkla birlikte ağlarım. belki onu diriltsek sahneye hisli bir bulut gibi düşer ve hepimizi gümüşten bir sese sarar.
(bkz: soluk dudaklardan tonalite)