• bugün (111)
  1. sınıfa her sabah gelen minik kuzularım bana şişe kapaklarıyla alışveriş oyunu oynatıyor, ben ise market fişlerine bakıp geleceğimizi düşünüyorum. yüreğim sıkışıyor, bir çocuk anlamadan ağlamasın diye gözlerimi kaçırıyorum. maalesef kimse kimseye iyilik etmiyor, gelen giden koca bir ülkeyi böyle idare ediyor. gülen yüzümü içe doğru çevirip her sabah aynı iyi anne olmaya çalışıyorum.
  2. hepimiz aynı hikayeyi yaşıyoruz, sabah bir bakıyorsun yine zıplamış da maaş yetmiyor, sabırla kemeri sıkmaktan gayrı çare yok gibi görünüyor.