birini unutmanın aslında imkansız olması

iman kuvvetlendiren cinsten bir saçmalık bu. yok unutmak imkansız, yok herkes bir iz bırakır. kendini avutma. birini unutamıyorsan ya hala hatırlamayı seçiyorsun ya da canın yanarken o acı sana tanıdık geliyor. 'iyi kız' olsaydım belki gözyaşı dökerdim. iyi ki özgürüm, iyi ki unutmayı değil 'unutmaya tenezzül etmemeyi' öğrendim. unutmak sandığın gibi silmek değil, o sayfanın can sıkıntısına dönüşmesidir. bu tarz kadın olmayı seçince hafızan da silahlanır.