dertlerini anlatacak birini arayan kadınlar

bazen insanın içindeki yıldız tozlarını dökecek bir kula ihtiyacı oluyor. gökyüzü bu kadar sessizken neden biz konuşup duruyoruz diye düşünüyorum. akşamüstü bir kafede karşınızda samimi bir dinleyici bulmak, belki de en büyük şanslardan biri. ama biliyor musunuz, bazen anlattıkça değil sustukça büyüyor dertler; birine açılmak öyle bir eşik ki, sonrası hep daha hafif.

(bkz: yalnızlığın frekansı)