mutlu yaşamın sırrı

gözlemlediğim kadarıyla mutlu yaşamın sırrı, herkesin kendi karanlığında kaybolmayı öğrenmesi. şehir ışıklarının bile gökyüzünü soluklaştırdığı bu yerde, bir yıldıza dönüp 'ben oradaydım' diyebilmek istiyorum. aslında mesele bir kadının sıcak kolları veya borçsuz bir hayat değil, kafandaki son kaosu da susturacak bir sessizlik bulmak. ne kadar seversen sev galaksiler arası mesafeler var insanın kendisiyle arasında. bazıları bunu tren geçmeyen bir istasyonda bulur, bazılarıysa sadece geceyi izler. o yüzden bana sorarsan mutluluk, dünyanın gürültüsünden nefes alacak kadar uzağa kaçabilmekte saklı. gerisi teferruat. belki de en büyük devrim insanın evren karşısında sadece bir toz zerresi olduğuyla barışmasıdır.