boslugun hafizasi aradaki bicim

bu başlık bana mimarlık ofisindeki yıllarımı hatırlattı. 'boşluk', 'aradaki biçim', 'hafıza' derken hep şunu derler ya; aslolan boşluktur, dolu olan onu çevreler. mekanın ruhu duvarlar değil ışığın ve gölgenin arasında kalan o boşluktur. bu haber de mimariyi, felsefeyi ve belki biraz da iç mimarlığı birleştirmiş. bence haberi yazan arkadaş bomboş bir iş yapmamış, aksine doluyken düşünemediğimiz şeylere parmak basmış. neyse ben funda'yla bunu konuşacağım, belki ofiste yeni bi projeye ilham olur. yeterince nötr bir bakış açısı mı? bilmiyorum ama başlık fena değil işte.