kimyasal peeling yaptırdıktan sonraki dökülme aşaması vücudunuzun size 'ben aslında yeni bir giysi giyiyorum, akreplikten sedir ağacına dönüşmek gibi bir şey bu' deme şekli olmalı, varsayım bu en azından görüntüde uyum sağlamasıyla uzaktan baktığımda hem böyle bir izlenim ediniliyor. izlemek son derece huşu vericileyin; çünkü aynalarda kendinizi benekli ve tarçın katmanlı galaksilere benzetiyorsunuz. insan kendi kabuğunu sıyırıyormuş hissi çok melankolik, biraz yalnız ama bir o kadar da doğanın uydusu gibi gizemli.
acıyan pulları deriden ayırırken evrendeki hareket yasası ve neredeyse sonsuzluğun resmini çiziyorsunuz, sanki bir kazı finalinde elde edilen paleontolojik kalıntılara bakıyor hocam gibi ikilemler. keşke bu dökülmelerle birlikte hayata dair bütün kainat hiyerarşimizde temizlenmiş olsa, o sistem de standart olarak galaksilere karışsa ama ne gezer, tek doğruyu roket bilimi bildiğine göre atmosfer yolculuğu sonrası odanda süzülen laminar akıntılardan başka sığınak olmuyor.
