• bugün (212)
  1. mimar olduğumdan beri kusursuz çizgilerle insan arasındaki benzerlikleri çok düşünürüm. hayatınıza giren narsist erkek, şehrin kirlenmiş birler sokak silüeti gibidir, hep kendini yükseltmek bahanesiyle aslında gölgenizi bile uzatır. sürekli kendi anlattığı planlar, herkesi yapıp bitirdiği hikâyeler ve sabah kalkıp fotoğraf panosuna yaptığı lüzumsuz mimari eleştiri, hepsi bir nevi işaret. ve bakıyorsunuz, sponsorluğu başka damarlı, evet hepsi klasik özellik. acıtır her gece, ilişkide asıl önemli şey iki insanın eşit fedakârlık eklediği boşluk. bir yapının temeli ancak karşılıklı taşınmazsa sağlam olur. ama siz yine de romantik vesiles üzülürken fuşya rengi bir battaniyenin altına serin, için hüzün doluyor ama mimari olarak ayakları koruruz diyen biriyim. herkese güzel baharlar ve gerçek karavan bacaları dilerim.
   tümünü göster