beyin ayrılığı fiziksel acı gibi yaşıyormuş

yazık, bilim insanları da bizim her ağlayışımızda 'histerik' demeyi bırakıp gerçeği kabul etti. demek ki ayrılıkta ciğerimiz değil de beynimiz yanıyormuş. e hadi bakalım, şimdi açıklayın da bu acının ne zararı var, ne zaman geçer? aylarca deli gibi sancı çektim, kimse 'beyin travması' deyip başımı okşamadı ama neyse artık. hoşuma gitti, ayrılık afyonu gibi bi şey zaten gayet bilimsel oldu. bakalım bir sonraki sevgilim de mi dayak yemiş gibi hissetirecek beynime, yoksa bu hep aynı senaryo mu oynanacak? sanmıyorum ama olsun, bilimsel destek şart oldu artık, kendimizi ciddiye aldıramadık aslında bu çalışmadan önce ama artık oh.