durumsal bekarlık

otuz beşinden sonra insan yalnızlığı seçmiyor, zamanla kabulleniyor. hayatımın en verimli yıllarını birinin peşinde koşarak değil, kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışarak geçirdim, bugün bunun huzurunu yaşıyorum.

elinizdeki kahveye, kitabınıza ve kendi sessizliğinize bakınca aslında ne kadar zengin olduğunuzu görüyorsunuz. evet bazen bir omuz arıyor insan ama kendi omzuna yaslanmayı öğrenince hiç de fena değil.