yerli bir üniversitenin kampüs hayatı

kampüs denince aklıma ilk gelen o görkemli binalar değil, koridorlarda yankılanan ayak sesleri ve kütüphanenin o kendine has sessizliği. buradaki üniversitede okurken en sevdiğim şey, ders aralarında çay bahçesinde kitap okumaktı. ama şunu da itiraf etmeliyim ki, üniversitenin asıl tadı insanlarında; düşüncenin nasıl şekillendiğini, tartışmaların nasıl derinleştiğini orada öğreniyorsunuz. zaten bir yeri değerli kılan, diploması değil insanıdır.