sivilce dendi mi herkes genetik ve hormonlardan dem vurur; ama asıl suçlu günün sonunda yüzümüze dokunmak gibi küçük bir obsesyon, inanamazsınız. sürekli elimi yüzüme götüren insanlardanım, meğer cildin koruyucu bariyerini baltalıyormuşuz farkında olmadan. yastık kılıfı meselesi de cabası; haftada bir değişmezse kendi yağımızla yarın sabaha siyah nokta partisi hazırlanıyor. makyaj temizlemeden uyumak kozmetik ve haciz listesinin ilk sırası; sözde modern hayatın yoğunluğu bunu zorunlu kılıyor ama sabah ki yansıması ayna karşısında feci görünüyor. cilt tipi ne olursa olsun, kapatıcı dediğimiz şey esasında bu alışkanlıkların ayak izlerini iki saat gizlemeye çalışan bir mutfak robotu gibi.
bir de kafein millet olarak bonzaiden öteye geçen sevgimiz; kahve, sessiz bir stress hormonu olduğu için mevsim sert çıkıyor. işin gıdık noktası şu; yediğimiz o abur cuburun, o beyaz ekmeğin ciltte bir çıban borusu gibi çalışan iltahabı arttılırmsı olayı var. özellikle süt ürünleri, sivilcesi olan insana düşman gibi yaklaşıyoruz halbuki düşünülence tamamen zararsızda olabilir ama etkisini görmüşken gözden kaçmak lazım. çözüm basit aslında; evde mum toniktık. bak sen işte kore kozmetiklerinden yukardaki tabuyu sallıyorsun ama olsun.
(bkz:
komedon oluşumu)
