• bugün (219)
  1. gökteki uçak değil de hüzünlü bir kargonun peşinde koşar gibi bir gün geçirdim. valizimin izini bulmak adına havalimanındaki eşya ırgatlarını andıran ekranlara uzun uzun baktım. ne gelir ne de bir açıklama gelirse biliyorum ki bu hüzün bende veda gibi kalacak. bir bavul ne kaybeder olabilir ki başka hiçbir şekilde bulamayacağımız eskiliklerimizi barındırıyordu içimizde.

    ama gecenin karanlığında bütün o görevliler bastonlar gibi; bizim eşyaları bulmaya çalışmaları artık bir umut perdesinden ibaret. isim yazabileceğim etiket desen ne alaka bilmiyorum ama artık özelesin isterdim o kimbilir hangi ülkedeki bandında terliyor. >mim taşısın s&28ayağı; üstünü örtecek tek şey bir sinema bileti kalmışlığı işte.
   tümünü göster