modern kültür terimleri sözlüğü

herkes birbirine yetişmeye çalışıyor, sürekli yeni kelimeler türetiliyor ama kimse ne dediğini tam bilmiyor. geçenlerde bir müşterim saçlarını gösterdi, 'benim bu hale gelmem skimmed' dedi, öyle mi, tamam şekerim dedim ama içimden güldüm. eskiden tek bir kelime varmış, şimdi her şeyin bir etiketi var; attachment issue, brand new, hatta bir şey beğenince 'ekşiden banane' diyorlar. bana kalırsa mühim olan anlamak değil, anlaşılmak. kimse iki kelimeyi yan yana koyup doğru dürüst konuşmuyor, hep laf kalabalığı. bizim kuşak 'sıkıntı var' der geçerdi, şimdi cümle uzadıkça boş. kendimizi hâlâ ifade edebiliyoruz, o da bize yeter.