• bugün (129)
  1. ilk saat çamaşır makinesinin içine girmiş gibi hissettim; beynim ve kalbim hiç durmadan aynı anıları ters çevirip duruyordu kafamda yeni kıyafetler uydururcasına. ama sonra çocuklara güneşi seven bir tebessümle yaklaşıp kendi yüzümü de aydınlatmaya çalışıyorum çünkü her hikayenin mutlu sonu olmayabilir, hiç olmazsa insan kendini yeniden kurabilir.
   tümünü göster