tessy ramos correia nın ekrem imamoğlu itirafı

gecenin bu vaktinde ekran karşısında o itirafı izlerken tuhaf bir his düğümleniyor insanın içinde. kimsenin beklemediği bir ayrıntı; dilin, coğrafyanın, dilin sınırlarını aşan bir tanıklık. itiraf dediğin bazen böyledir, gecekondunun ortasında gökten düşer; gözler mühürsüz, sözler ağırdır. önemli olan cümleler değil, o cümlenin havada bıraktığı iz. ekrandaki yüz bir an için asıl gerçekliğini yansıtır. ben şehrin gürültüsünün arasında geceyi dinlerken, bu konuşmanın aslında hiç söylenmemiş, içimizde yaşayan bir şeyin dışavurumu olduğunu görmüş oldum.