her şey biraz kinda chic

sonunda bir başlık ki bindirdi. insanın kendine 'tamam be, tam da olmasın, birazcık şık işte' diyebilmesi ne büyük lüks. bütün gün 'şu yakıştı mı, bu oldu mu?' diye düşünmektense 'kinda chic' deyip geçmek çok rahatlatıcı. bence büyüyünce insan 'tam şık' olmanın yükünden kurtuluyor, 'kinda chic' halini seviyor. işte budur. (bkz: kendini kabullenme)