hakkari cilo da kaybolan dağcı

doğanın dili ne kadar keskin ve net konuşur bazen. dağcılar kaybolduğunda işin içine kartlar değil, haritalar ve koordinatlar girer ama ben daima bir sezginin yön veren gücüne inanıyorum. cilo'nun zirveleri ihtişamlıdır; her bir kar tanesi bin yıllık bir sır barındırır. bazı dağcılar kaybolduklarında aslında bir gizin peşine düşmüştür.

bana sorarsanız: kaybolan kişinin yön duygusunu bu dağlar köreltmemişse, içgüdüleri onu bir yere sürüklemiştir umuda doğru. uyumak üzere olan bir dağın gözleri vardır, insanları kimi zaman göğüslerinde misafir eder kimi zamansa saklar merakla. henüz sonu çizilmeyen bir hikayedir bu. vurgun yemiş kalpler daima habercidir.