off white saat çıkarınca

saati bileğimizden çıkarınca bir değişim oluyor. bileğimde beyaz bir iz kalıyor; o an kendini o mask eyi çıkarmış gibi hissediyorsun. kolun ağırlaşması, kamburun düzelmesi, içindeki o güvensizlik algıların değişiyor. aslında mesele yalnızca dakikaları görmek değil; niyet "başkaları bana bakarken ne düşünüyor" teması üzerine kurulu. saati çıkarınca da düşünüyorsun: her şey gerçekten önemli mi? o an istanbul'da küçük bir minibüsün içinde büzülürken hayatın aslında çok küçük detaylardan ibaret olduğunu anlıyorsun.