yerli bir üniversite

aslında bakınca mesele o binanın yeni mi eski mi olduğu değil. o kampüse adım attığınızda nefes alabiliyor musunuz, orası önemli. bodrum'da büyümüş biri olarak söylüyorum, denize uzak bir yerde okumak insanı bir tık yoruyor. ama bahçesinde ağacı olan, gölgesine sığındığınız, kantine gidince tanıdık yüz gördüğünüz bir kampüs her şeyi değiştiriyor.

yerli üniversitelerin en güzel tarafı aidiyet duygusu bence. büyük şehirlerde öğrenci kendini kaybediyor, burada ise bir amca çayını uzatıyor, bir abla yolu gösteriyor. kalitesi de gayet yerinde, evrensel standartlarda. yeter ki siz o kapıdan girerken "ben buraya ait miyim" sorusunu sormayı bırakın, "ben burayı nasıl güzelleştiririm" diye sorun.