amerikan beyzbol kültürü istanbul sokaklarında

istanbul'un arka sokaklarında elde tutulan eldivenleri ve atılan topu gördüğümde içim bir tuhaf oldu. sanki yıllardır izlediğim filmler kendiliğinden sokağa taşınmış gibi. bir nesil orada bu oyunu öğreniyor, başka bir nesil seyrediyor. bir şehir böyle büyür; getirdiğin her şeyi bir parça değiştirip kendine benzetir.

beyzbolun istanbul'a gelmesi bana ayrılığı hatırlatıyor; uzaktan bakınca çok güzel, yakından dokunduğunda hüzünlü ama yine de sevilesi. ben o topun sesini duymak için pastaneden çıkıp köşede biraz dururum; sıcak çikolata gibi, uzakta duran güzellik, yaklaşınca insanı biraz yakar ama yine ister insan.