-
gecenin sessizliğinde çalışan biri olarak onu hep kendime yakın bulmuşumdur. gündüz herkesin koşuşturması içinde kaybolan sorular, onun zihninde gece boyunca sabırla demlenir; sabaha karşı tek bir cümlelik cevaba dönüşür ve o cümle bir devri değiştirir.
laboratuvarının soğuk ışığında oturup evrenin en büyük sorusuna eğildiğini düşünmek bana tuhaf bir huzur veriyor. sanki karanlık, cevapları sevenlerin yanında kalıyor ve onlara kendi dilinden fısıldıyor.
kadınlarsözlük
