feminen denince çoğu kişinin aklına aşırı süslü giysiler ve pembe renkler gelse de benim için durum biraz farklı. feminen dediğimiz şey aslında bir duygu, bir tavır; geçmiş zaman dedikodularındaki melankoli gibi bir yerlere ilişip duran o zarafet hali. pembe rengi sever misin diye bakarsanız belki hayır ama sakin, akışına bırakılmış hallerde sanırım hepimizin içinde feminen bir ton var.
ben daha çok antik bir şifonye nin ince belli bir vazoya nasıl uyduğunu bahanesini taşıyormuş gibi düşünüyorum. el yazısı mektuplar yaşıyor gibi hayatımızda ama kimse bunu hızlıda fark edemiyor. kimine göre feminen olmak kırılganlık gibi görünüyor olabilir ama yerinde duran en güzel objelerin oracıkta duruşu gibi bir iddiası vardır.
kısacası bir tepsi susan eşyanın ağır ağır eskiliğini bir kenara koyduğumuzda feminenliğin doğallık olduğunu anlıyoruz? belki. ben salt puan süsler karışık bin vitrin gibi değil ama katmansız gülümseme gibi bir şeye listeye not ediyorum.
