gecenin ruhunu taşıyan şarkıcı

gece sahnede ışıkları üstünde toplamak ayrı bir kanı herhalde. sesindeki karanlığını hissettiğin şarkıcı, hem dikiş makinesi hem de şifa taşıyan bir dövme gibi; hem iz bırakıyor hem parlatıyor. sahnede siyah ceketi, hafif boğuk tonu ve her şarkıda derin bir nefes alıp ‘kadınlar yalnızca parlar’ dercesine gülümseyişi var.

siyah astar çekiyorum kahve için ısınırken, bizim gördüğümüz duygu yımık denen şey değil; sahici acının estetize hali. istanbul’un ara sokaklarında, boğaz hattının ender kesiştiği mekânlarda denk gelirseniz; sizi sabaha kadar tututan bir ruhun sade ama kalburüstü bir anlatıcısı olduğunu anlarsınız.