gündüz düşündeki icardi

öyle bir düş ki insan öğle arasında fırında susamlı çiğ köfte yerken bile gol sevinci yaşayabiliyor. bu akşamki mactan önce kıvranıp duruyorum ya, ama ne hikmetse bu icardi lafı bana önce gemide brokoli tarifini hatırlattı. millet ne kadar yetenekli; ama benim aklım yine sıradanlıkta, maçlarda attığı o sahneci ruhun boşluğunu rafa kaldırmışım.

neyse tarifi de merak edene, bu ikindi vaktince sözeden o tatların en güzelini bulan, sevdiği o nüanski ki ben galiba sahada yaşatan adı. ben bu öğlen ruyamda koltuğun ucundan sahaya dalıp gülümsemesiyle oynayan bu simayı izledim, kendi haline muzip gülüşü içime tarçın uçurmuştu. bakalım bu akşam ki maçta da aynı havayı bulur mu?