özgüven için küçük dokunuşlar

özgüven aslında sihirli bir şey değil, bence tamamen detaylarda saklı. kalktığın her sabah en sevdiğin rimeli sürmek, saçın omzuna düştüğünde o yansımayı görmek, göz kenarındaki ışıltıyı fark etmek. bazen bakım rutininin içindeki küçük dokunuşlar, insanın içine dışına öyle bir işliyor ki aynadaki yabancı birden yakınlaşıveriyor.

donanımlı olmak da lazım tabii. iğneden ipliğe, kremden serumlara, salondan tarza kadar her şey bir bütün. bu onu deneyin, onu şuna karıştırın tarzı şeylerle uğraşmaktan ziyade kendini sevmenin farklı hali bence. kişi kendi tenine ve saçına yatırım yapınca, özgüven de kabuğunu silkinmiş oluyor. cıvılcıvıllık dışarıdan gelen bir enerji değil, pembe bir tuvalde kendi portreni çiçek gibi açmak.

bugün kendinize bir gül alın, vazonun en güzel yerine koyun ve her baktığınızda o dikenlerin bile güzelliğin parçası olduğunu hatırlayın. bir buket çiçek bile insanın dik durmasına yetiyor.