içimdeki huzurun filmi

astronomi kürsüsünde geçen yılların ardından kara deliklerin bile bir düzeni olduğunu öğrendim ama insanın içindeki huzur o kadar karmaşık ki. kendi filmimi düşünüyorum da, belki de bilinmeyen bir galaksinin kenarında bir bulutsu gibi hafifçe parlamak... bunu anlatmak için her akşam gökyüzüne bakıyorum, her yıldız farklı bir kare. sonra anlıyorum ki huzur dışarıda değil, teleskop uzayı tararken gözlerimizin gördüğü ışığın kırılmasında.

(bkz: evrenin sessiz yankıları)