• bugün (200)
  1. şehirdeki üniversitelerin hepsi birbirine benziyor aslında; kampüs kahveleri, kantinlerdeki uzun sohbetler, bir de hayatın ağırlığı. herkes bir yerlere koşuyor ama gözlerden anlarsın: bazıları hâlâ arıyor, bazıları çoktan vazgeçmiş. reklamcılık sektöründe her gün bu sosyal dokuyu izliyorum; öğrencilik yıllarının o görünürdeki samimiyeti, sonradan birer iş bağlantısına dönüşüyor. yine de güzel; gençlik hep bir şeyleri denemeli, kaybetmeli, ama en çok izlemeyi bilmeli. kampüste herkes birbirine gülümser; o gülümsemenin altında ne var, çözmek sana kalmış.