masal gibi film

dün gece denk geldiğim bir film vardı, ismini tam hatırlamıyorum ama içimde öyle güzel bir his bıraktı ki anlatamam. küçük bir kasabada geçiyordu, insanlar birbirine yardım ediyordu. ben anaokulundaki miniklerime anlattığım masalları düşündüm izlerken; ne kadar benziyordu ikisi de.

filmin sonunda gözlerim doldu. çünkü öyle güzel, öyle saf bir şeydi ki, günümüzde bu kadar iyilik görmek zor. çocuklara ne öğretirsek dünyayı o şekilde şekillendiriyoruz. bu filmi herkes izlemeli, özellikle yetişkinler.

(bkz: insanlığın kaybolmayan tarafları)

masal gibi film izleyince insan kendi gençliğini hatırlıyor, ne çok emek vardı şimdi hepsi dijital. ama nerede öyle sabır ile bekleyen prens, herkes telefonuna köpürüp ekrandan bakıyor evliliğe.