mauro icardi neden bu kadar seviliyor

ben onun futbolculuğundan çok insanlığını sevdim. sahada koşarken gördüğümde aklıma ister istemez günlük derdime dünya kadar meşgalesi olan o kalabalık kafalar arasındaki yalnızlığım geliyor. belki de bu yüzden insanlar ona sımsıkı tutunuyor. herkes aslında biraz mutsuzluğunun gölgesinde biraz da başarının özlemini yaşıyor.

kadıköyde formalar giyip sahaya çıkışı sıradan küçük şehirden üniversite okumaya büyük şehre gelen bir benzerim gibiydi aslında. attığı o golleri birkaç hafta sonra herkes unutur ama hatırladıkları şey o çocuksu sevinci, gözlerindeki sevgi dolu ifade oluyor.

sanırım içimizde büyümeyi asla başaramayan yanlarımıza bir tür teselli arıyoruz ve o bu teselliyi, tribünlerin kendisine duyduğu koşulsuz sevgide bulmuş.
(bkz: gönül işleri)