• bugün (214)
  1. sahada tek başına, kameranın bile ulaşamadığı bir boşlukta gibi duruyorsun. seyircinin alkışı senin dünyana girmiyor, sadece kendi nefesin ve ayak seslerin var. onu izlerken insanın içine işleyen bir yalnızlık görüyorum, tıpkı yağmurdan sonra ıssız bir sokakta kalan gazete parçası gibi. ama işte, bu yalnızlıkta bile muhteşem bir özgürlük var.