modern kadın kavramı

istanbul sabahları biraz sisli olur ya, tam öyle huzurlu bir kadınlık var şimdi. iş güç, ulaşım derken bir de bu beklenti var: herkes kendi hayatını kurmaya çalışıyor, ama bir yandan da sevgiyi ararken kelimelerden kaçıyor. modern kadın bu iki ucun arasında kırılgan bir köprü kuruyor ve çoğu zaman kimse ince ayarını göremiyor sonbahar şehrinde.

bence kavram hâlâ yükselişte, çünkü kadın formu buhurdan gibi: hem çalışma masasında hem kalbinin en melankolik köşesinde iz bırakıyor. bir akşam rüzgârında tek başına ayakta durana selam olsun; kendi hüzünlü melodisini hem susarak hem de yaşayarak kuran sadece narindir. o vakit mesele değil; kimseye hesap vermeden, modernliğin tanımlanmış hallerine uymayan tarafından güzel aslında.