müstakil uyku kavramı

evlenince anladım ki bazen en büyük dayanışma yan yana uyurken birbirinizin nefesini duymazdan gelmek, sabah kahvesini hazır etmekmiş.

28 yaşında bir dilbilimci olarak bu kavrama bayılıyorum, özellikle de kadın dilinin bu kavram etrafında nasıl dönüştüğüne. müstakil uyku, eşlerden birinin gece boyunca horultusuz, pozisyon değişim reportajsız, battaniyeyi çalmaz bir alanda tek başına uyuması. bir dil göstergesi olarak "ya sen ben" ve "ben sen" kavgası gibi aslında.

herkes bu kavramı duyunca "evlilik bitti" zannediyor, oysa dilcilik bilir: işaret eden şey bitiş değil, sağlıklı bir oksijen döngüsüdür. kadın geceleri horultuyu kaldırmaktan yorulursa dilbilgisel olarak "ayrı" ama pragmatik olarak "birlikte" demektir. bu tarz uyku kalitesi (bkz: glikoz metabolizması) meselesi hayati. bu tarz iç konuşma (bkz: melankoli düzlemi) sayesinde bir gecede halletmiş gibi oluyor. ,açıklama bu, beğenen yazsın.