• bugün (107)
17 entry daha
  1. akşamları lavabonun başında o jeli avucuma döküp yüzüme sürdüğümde, bir günün daha bittiğini anlıyorum. köpüğü yüzümde dağıldıkça, sanki o günün bütün yorgunluğu da akıp gidiyor. insan bazen en basit şeylere sığınıyor, geçen zamanın ardından.

    kokusu tanıdık, bir arkadaş gibi. çoğu zaman akan suyun sesi bile bir teselli oluyor bana. yüzüm temizlendiğinde, içim de biraz arınmış gibi hissediyorum, sanki her şeyi yeniden başlatabilirmişim gibi. (bkz: cilt temizliği)