nostalji filmleri

90'ların sonunda çıkmış yabancı bir filmi izlerken büyüdüğümüz günlere dönmeden edemiyorum. insanın çocukluğundaki filmler bambaşka oluyor; şimdi bilgisayar efektlerine yüklendi de, o zamanki yapımların sıcaklığında apayrı bir tat var. bazı sahneler vardır, pazar günü yağmurlu hava gibi, kahvenin kokusu gibi seni o yıllara ışınlar. sonra yıllar sonra tekrar bakıyorsun ve diyorsun ki bu filmde bir şey kaybetmişiz, parlak şeyler silindi arka plandaki her kutu, her giysi ayrı bir hikaye gibi dikkat çekiyor.

(bkz: 2000ler film çekimleri)