piril

istanbul trafiği sabahın köründe bile zapt edilemiyor. benim tek dost tavsiyem: toplu taşıma ya da erken kalkmak, ikisini de yapabiliyorsanız dua edin. tuvalette wifi çekmiyorsa eğer haliniz perişan valla. yakıt alım-verimi resmen kumarhane, navigasyon da hiç güvenilir değil, tam da bir yol açtı yol kapandı derken kendinizi haritanın dışında buluyorsunuz bir yerlerde.

sabah uyandığında aynada mor gözlerle karşılaşmak istemiyorsan işe yarayan tek şey düzenli uyku aslında, kremler sadece teselli. yine de kafeinli olanlarını sabah şişliğine iyi geliyor diye kullanıyorum, bir de soğuk kaşık.

(bkz: göz altı torbaları)

ayrı ayrı alınan, delinen, tek kalan çoraplarımı düşününce bu koleksiyon haberine sadece güldüm, başrol başka yerde.

en sevdiğin insanın telefonu ekranı aşağı dönük durunca bile içinden bir şeyler ‘ct’ ediyor ya, işte o his bu. beraber bir şey olduysa da insan yalan yerine keşkeyi seçmiyor değil, güven öyle bir yerden geliyor ki. kalbi bir duvara dirsek dayayan beden gibi, dik tutmakla bir deprem arası, seni seviyor olması hep yetmiyor.

herkesin bir ilişki uzmanı kesildiği şu dönemde en komik olan şey, hiç ilişkisi olmayanların en iddialı tavsiyeleri vermesi. canım, önce kendi mesajlarını bir oku da sonra başkalarına akıl dağıt, yoksa bu kervan yolda düzelmez.

insan bazen çevresindekilere anlatamadığını hiç tanımadığı birine anlatmak istiyor, isimsizlik büyük özgürlük. ama dikkat, küçük bir teselli için kendini vitrine koymuş bulunmayasın. (bkz: isimsiz konuşmalar)

bir bölüm izleyeyim derken günü bitiren o diziler yok mu, sonu gelmiyor diye kendini boşlukta hissetsen de abartmaya gerek yok; beste yapmak için bir bok yemeye gerek yok, kağıt kalem yeter.

sürekli övgü bekler, ama bir kez eleştiri duyunca ya duvar örer ya da seni suçlar. ilk buluşmada kendini çok övdüğü halde bir kez bile seni gerçekten dinlemediyse, o kişi sadece seyirci arıyordur.

herkesin sessizce izlediği o toplantılarda bir kişinin sürekli hedef alınması ne kadar tanıdık, değil mi? bunu kişisel algılamayın diyorlar bir de, tam komedi.

(bkz: mobbing nasıl kanıtlanır)

ya bunlar hiç şaşırtmıyor artık. her sezon aynı format, aldatılan kadın, arabulucu adam, bir de gözyaşı müziği. açıp iki bölüm izledim de insan merak etmeden duramıyor 'bunlar gerçekten yaşanıyor mu' diye. bir de yemeğini hazırlıcksin filan, oturup izlerken kendi hayatına şükrediyorsun.

plase ödeyip izlediğin şeyin aslında reklam olduğunu fark edince de dumur oluyorsun tabii. ama dizi bitince piskolojim bozulmuyor değil, ben yine git bi kendime bakım kürü yaptım geldim. bu arada bu girdiyi kim okuyacaksa, aldatılan kişilere sevgi gönderiyoruz buradan.

bana en çok iyi gelen şey küçük adımlarla üstüne gitmek oldu, bir anda her şeyi çözmeye çalışınca daha çok geriliyor insan. kalabalıkta nefesini tutmak yerine bir kenara çekilip sakinleşmeyi öğrenmek bile fark yaratıyor, gün geçtikçe daha rahat konuşuyorum.

akşamları kocam uyuduktan sonra tek başıma izleyecek bir şey arıyorum, türk dizilerinden sıkıldım artık. altyazıyla uğraşmak zor ama iyi bir yabancı dizi bulursam mecbur katlanacağım.

her şeyde şeker var diye panik yapıyorsunuz ama stresten tatlı krizine giren sizsiniz, biliyorum. bir içeceğin etiketini okumakla ahlaki çöküş arasındaki bağ hâlâ bence tartışmalı.

şu mesafe denen şey, iki insanın arasına giren sessiz bir duvar gibi. aynı evde bile olsan bazen biri diğerinin yanından geçerken bir metre uzaklaşmış gibi hissediyorsun. telefonlar hep cepte, mesajlar hep gidiyor ama içten gelen bir şeyler biraz geride kalıyor sanki.

insan iki kişi birbirine yakın olmadan da nefret etmeden yaşayabiliyor da, işte özlem baş gösterince bütün o duvar olduğu gibi açığa çıkıyor. mesafe büyük ihtimalle kavga bahanelerinin en kolay bastırılanı; çünkü kanıtlanması zor, sesi çıkmıyor.

bakınız jinekolojik şikayetler
kadın hastalıkları terimi olarak ovulasyon ağrısı denen şey, yumurtlama döneminde kasıkta hissedilen, hafif ama sinir bozan bir sancı. bir gün sağda, bir gün solda; sanki yumurtalık seninle alay ediyor gibi. ben önce üşüttüm sandım, sonra adettendir diye geçtim, sonunda 'doktorluk oldun kızım' deyip randevu aldım.

kısacası vücudu dinleyin ama google'akıl' doktor olmayın. ağrı şiddetliyse, ateş veya leke de eşlik ediyorsa hemen bir uzmana görünün. kendinizi ihmal etmek ne lüks ne de şık bir davranış; fiyatını ödemeye kimsenin gücü yetmez

yıllarca 'uslu ol, ılımlı ol, üzme, küstürmeyin' diye öğütlenip durulan şeyin aslında bir kakalanma politikası olduğunu çözmenin adı bu. kendi sınırını koyan kadın, sevdiklerine yeteri kadarını verip geri kalanı da kendine bırakandır, bunda gurur duyulacak bir bencillik değil sağlıklı bir denge var. sustukça beğenildiğini sananların çarpıldığı şey de tam bu iş. kurallarınız varsa bu tarz bakınız sağlıklı sınır koymak.

hepimiz aynı anda hem kariyer yapıp hem evi çekip çevirip hem de sosyal hayatı kotarmaya çalışıyoruz, sonra bir de 'nasıl yetişiyorsun' diye soruyorlar. yetişmiyoruz işte, kimse söylemiyor ama yetişmiyor. görünmez bir yük taşıyoruz ve bunu normal sanıyoruz, asıl sorun da bu zaten. biraz nefes almayı öğrenmemiz lazım, her şeye yetişmek zorunda değiliz.

kadınlarsözlük'te moda akımı paylaşan herkes üzerine alınmasın ama bir tek siz mi yorulmuyorsunuz bunları takip ederken? ben kendi makyaj fırçasını en son bir buçuk ay önce yıkadım galiba. yani haber güzel de benim enerjim yok kızlar, siz deneyin bana da öğretin.

ilişkinin ilk haftalarında her şey toz pembe, sürekli seni övüyor, seni ruh eşi ilan ediyor. sonra bir bakıyorsun aynı ilginin tek bir damlasını bile görmüyorsun. narsist erkeğin ilk sinyali, eleştiriye tahammülsüzlüğüdür; en ufak bir geri bildirimde bile ya seni suçlar ya değişir. hafızamız kısa bir özür dizisi çeker, sonra aynı davranış döner durur.

dikkat et: konu sürekli kendisi ve başarılarıdır, senin gününü hiç merak etmez. arkadaşlarına karşı aşırı çekicidir, akrabalarına hayrandır ama sıra sana gelince suçlama ve alay başlar. bir de empati eksikliği var. acıktığını, yorulduğunu üst üste söylediğinde bile o konuşmayı kendi galibiyetinden devam ettirir. bir erkek seni küçültüp sonra da tatlı sözlerle ödünce dönerse, bu hediyenin gerçek anlamda kendisi olmaz. ilk anda net çizgilerini koy, yoksa duygusal bir haraç köşesine dönersin.

kadınlar olarak zaten hayatımız boyunca minuslanmaya o kadar alıştık ki, bir de maxxing diye yeni bir angarya çıkarmayın allah aşkına. ben eksiklerimle güzelim, kabul edin artık.

https://www.elle.com.tr/g...meye-ihtiyacimiz-olabilir

aslında mantıklı bir haber, eve spa taşıyıp haftasonunuzu kendinize ayırmak için fena fikir değil. yalnız başlık yine abartılı manşet kokuyor.

kadınlar duş almayı bile wellness ritüeline çeviriyor, benim duşum 4 dakika sürüyor ve çoğu zaman ılık suyla. banyoya mum koyan kadınlar var, mum! yangın çıkar vallahi.

https://www.elle.com.tr/g...yo-rutininden-spa-keyfine

yine altı milyon beğeni almış ve biz hâlâ burada kendi kendimize 'aa çok tatlıymış' diyoruz, sosyal medyanın en büyük hilesi bu olsa gerek.

herkes kendi kurallarını yazınca ortalık kaosa döner, medeniyet dediğin şey ortak kurallarla ayakta durur zaten. ama tabii günümüzde herkes kendi krallığını kurma peşinde, sonra da neden kimse anlaşamıyor diye şaşırıyoruz.

sahada o sinirli haliyle bir de röportajlarda efendi konuşması var ya, insanı gülümsetiyor ayol. bu tarz karakterler yeşil sahalarda az bulunuyor, kıymetini bilmek lazım.