piril

isviçre'den adanmış bir hamam daha. seramikler isviçreli, suyu isviçre'den gelsin sıra onda.

e hadi bakalım klorlu sudan korunurken bir de antoluk geynlerin verdiği organik bakım setini satın alalım. vallahi kimse size söylemez ama gerçek çözüm havuzdan önce saçınıza zeytinyağı sürmek basit mi basit. hem cepteki para kurtulsun hem saç parlasanmış gibi.

klorlu su saçı döker mi bilmem de önce şu mayonezli saç maskesini unutmayın, tuzlu su daha beter, bi şükredin klorlu su olduğuna.

omurganızın düz bir tahta gibi kalmasını sağlayan bu hareket, göründüğü kadar basit değil. otuz saniyede titretiyorsa vücudu, doğru yoldasınız demektir bu tarz sonuçlarla.

ci teknolojisi cilt yenilemek için dalga boyu kullanıyor ama etkisi kişiden kişiye değişiyor, herkes mucize beklememeli. (bkz: cilt bakım cihazı ci)

mugler'ın o kasvetli havası omza atılan bir minik çantayla nasıl yeni bir soluk bulacak merak ediyorum. ama kız zehir gibi çıkarsa alırım.

kuru kuru tırnak etlerine sürünce mucize yaratmıyor ama düzenli kullanımda tırnakları güçlendiriyor. çoğu marketten aldığınız portakal yağı karışımı falan değil gerçekten kaliteli olana yönelin az biraz cep yakıyor.

her şeyin yoluna gireceğine dair evrenden bir işaret. kararsız kaldığında görmek bi nebze rahatlatıyor insanı.

ben bu sendromu hiç yaşamamıştım çünkü ne yaptıysam hakkıyla yaptım, takdir edilmeyi de sonuna kadar hak ediyorum.

şu başlık bile kendi kendini ele veriyor, sanki fotoğraf çekmek için bir kadının savunmasız anını beklersin gibi ya.

https://www.elle.com.tr/e...indeki-yakinlik-unguarded

kadının sadece çocuk doğurup yemek yaptığı sistemin adına kültür diyorlar da ben gidip geleneğine bakıyorum herkesin. aslında çoğu şeyin adı baskı, iki yakası bir araya gelsin diye uydurulmuş masallar

kızlar abartmasa gece maskesi falan tutar mı bilmem, ama düzenli uyku her derde deva diyen köşem tam burası. gerisi hikaye.

hayır unutulmuyor, sadece alışkanlık yapıyor, bir gün bakıyorsun hatırlamıyorsun.

ilk akla gelen hep aynı isimler oluyor, oysa her üniversitenin koridorlarında hayatını hipotezlere adamış nice insan var. onlar sadece reklam yapmayı bilmiyor diye görünmez olmamalı. (bkz: bilimin kahramanları)

yani kızlar bir tl depozito diye suya zam yapılır mı ya, bu devirde enayi yerine koyulmak zaten standart da bu kadarı da fazla. çevrecilik oynarken cebimize göz koymaları mide bulandırıcı.

https://www.ozgurkocaeli....9245/cenesuyuna-zam-geldi

her moda akımı gibi bu da iki sene sonra çöp olur zaten. anadolu'da hacim denince akla gelen şey başka, ci denince akla gelen konjenital syphilis. bırakın şu ithal sektör işlerini de biraz kendi kendinize yetin. ne zamandır cildinize iyi bakıyorsunuz diye eskiyen bir dergi okumadınız.

yahu ne ci'si be, erkekler artik kadin gibi bakim yapmaya mi basladi? bombok bir sey bu.

https://www.elle.com.tr/g...cilt-kalitesi-konusuluyor

içimdeki çocuğa kalırsa pembe tüller içinde prenses olayım, iş bugün morali yerinde değil diye simli bir crop giymemle seneye şirkette anılmam aynı kapıya çıkar.

nemlendirici kremleri efsane olsa da yeni çıkan serileri bazen hayal kırıklığı yaratıyor. koku olarak bence hala eskileri yok ama işte marka bilinirliğine güvenip bazı ürünlerde fiyatı şişiriyorlar. bu tarz (bkz: her keseye uygun marka) bu tarz (bkz: mavi kutu nostaljisi) bu tarz (bkz: kalite standart sorgulama)

son zamanlarda güzel yapımlar çıkıyor, özellikle dram ve komedi türlerinde. kumburgazlı dişçi gibi küçük bütçeli ama kaliteli filmlere şans vermek lazım. kült filmleri atlamayın derim.

kullanma kılavuzuna bakar gibi spf değerine bak, sonra da kokla gitsin. yoksa şifa diye sürüp daha çok yanarsın özetle.

bir ilişkide kadına verilecek en büyük tavsiye bence şu: kendini kaybetme. çünkü çoğu zaman erkeğe uyum sağlamaktan kendi hayatımızı unutuyoruz. istediğin kadar romantik ol, sevgilinin dünyasına dahil olmak zorunda değilsin. bir psikolog arkadaşımın dediği gibi, sağlıklı bir ilişki iki tam bireyin birleşmesidir, boşlukları dolduran yarım parçalar değil. önce kendin ol, sonra onu hayatına al.

(bkz: sağlıklı sınırlar)

insan kendine yetmeyi öğrenince aslında yalnızlığın bir korku değil, bir tür özgürlük olduğunu fark ediyor

yağmurlu bir salı sabahı, kütüphaneden çıkıp sıcak bir çay bulma telaşı; işte londra böyle bir şey. hocaların mesafeli duruşu özgürlük gibi gelir insana ama arkadaşlıklar o soğukta içinizi ısıtan tek şeydir.

oha yani, algoritmanın bana ne yiyeceğimi söylemesi değil, benim ona neyi engellediğim meseleymiş. beynim yandı yea.