sevgilimle aramdaki sessizlik

sahil kenarında pahalı bir akşam yemeği yerken susmak bile bir lüks bence, ama bir hafta sonra o sessizlik ev tapusu gibi ağır gelmeye başlar.

küçük şehirde büyümüş bir kırgınlık belki de bu, konuşamadıkça aramızdaki boşluk genişliyor. keşke umut denen şeyi yeniden sarabilecek bir anahtar bulabilsem.