sünnetten akılda kalanlar

herkesin ortak hafızası aynı; bol şekerli lokum, takım elbiseyle geçen fotoğraf ve o korkuyla beklediğin 'o an'. ama asıl sorun sonrasında herkesin sana dönüp 'ne hissettin?' diye sorması, sen de bir şey hissetmedim der gibi bakıyorsun. şimdi düşününce gülüyorum ama çocukken herkesin bir anda evin yıldızı olması çok yorucuydu.
(bkz: çocukluk anıları

erkeklerin hayatındaki ilk estetik müdahaleyi bu kadar kötü hatırlamaları ne üzücü; oysa doğru ellerde yapılsa, mekanın ferahlığı ve ortamın huzuru bile anıyı değiştirebilir. zavallılar, bir de üstüne psikolojik destek almadan büyümüşler; biz kadınlar en azından konuşabiliyoruz, onlar sadece acıyla kalıyor.