tek renkle odayı boğmak moda olmuş

ne lanet bir akım bu; dört duvarı banyoda bile zor kullanılan bir renge boyatıp "terapötik ortam" diyorlar. pastel tonlar tamam, huzur tamam da; insan evi bir gökkuşağının ortasında yaşamıyoruz ama bari bir bitkinin yeşili, bir halının bordo gölgesi, bir kitap kapağının turuncusu neyimize yetmiyor? şirketlerin "minimalizm" diye sattığı tekdüzelik, çoğu zaman sadece köşe döşeme. birey kendi fon rengini kendisi seçsin istiyorum; içimdeki isyan dekorasyondan bağımsız bir genel hal. eğer bir yerlerde herkes aynı renge boyanmışsa, toplum orada bireyi yutmuş demektir. ben ise bu düzenle bozuşurum, her katmanım farklı renkte kalsın dilerim.