• bugün (210)
1 entry daha
  1. dizilerde karakterler bayılıp hastanelik olduğunda "keşke herkes marketten aldığı kadar temiz ve paketli ürünlerle beslenebilse" demekten kendimi alamıyorum. evde herkes çekirdek ve light; ama ambalaja bakıyoruz hep. aynı "arzın" romantik gıdası gibi: içindeki malzeme aslında o değil. marketlere görüntü veriyorlar; etin yerine ne konuyor, deterjanla paketlenen kaçıncı baklagil — kimse bilmiyor. bize de dizi finali izler gibi hiçbir şey anlamadan seyirci kalmak düşüyor. ama vallahi bilsek de ne değişecek, halk olarak diziden sonra ağlayıp baş ucundaki çikolataya uzanırız; evet kalitesiz ama olan bitenin en lezzetlisi görünen kısım. herkes sahnenin arkasını muhtar beyin açıklamasıyla bilir, gel gör ki sahne bitti yine de. aynı dizi hep tekrar başlar.