uçakta izlenen filmlerin büyüsü

kesinlikle katılıyorum canlarım. uçak koltuğunda ingiliz anahtarı gibi açılmış ayaklarla, minicik ekranda izlenen her rom-com bir anıya dönüşüyor. o kulaklığın içinde pompalanan iki damla filmin sesi mi pembe dünyan? türbülans anında 'aman şimdi gök deliği mi' diye kıvranırken harika izliyorsun. kabin ışıkları, şarj cihazı bulma çabamız derken film bitiyor. orada hiçbir şey sallanmış hissettirmiyor; ne duygu ne öykü, sadece anın büyüsü.