akşamı beklemek bilmeyen diziler

ben söyleyeyim de bilin, bir dizi gerçek hayata ne kadar yakınsa o kadar tutuyor; sofradaki o bakışmalar, komşunun kapıdaki sesi, hepsi bizim mahalleden çıkmış sanki. ama şu da var ki dizi bitince hep birlikte dertleniyoruz, oyuncular kavuşamıyor biz de evde oturup ah çekiyoruz, biraz da eğlence kalsın.

işten güçten dönerken oturup izleyeceğim bölümü düşünürdüm, meğer ne çok şey beklemişim. her bölüm sonunda bana 'yarın yokmuş gibi acele et' diyen bir dizi, Mardin akşamlarını bile solluyor.