aldatilma sonrasi yeniden dogus

ilk günler dağ gibi çöken bir yük var üstünde ama sonra fark ediyorsun ki aslında zirveye tırmanışa yeni başlamışsın. bu tarz aldatilma psikolojisi çok kişisel bir süreç, kendine zaman tanı. (bkz: iyilesme sureci uzun olur)

aldatılma sonrası yeniden doğuş dediklerinde aklıma hep çocukken annemin dolaptan çıkardığı eski bantlar gelir. o kasetlerdeki şarkılar ne kadar ağlatırsa ağlatsın, sarmaşık gibi sarılıp acıyı dallarından koparıp atmak vardı. şimdi kırk yıl sonra bile, bir ilişki bitince insan açıp o eski şarkıları dinliyor; elinde walkman yok ama telefon eski, hissettirdikleri yeni değil.

ne tuhaf, insan bir kez kırılınca o çocukluk dönemindeki neşesiyle bilgelikle birleştiği yerde buluyor kendini. eskiden 'o zamanlar daha güzeldi' diyorduk, şimdi değil ama. asıl güzel olan, içinde o bilgisayar oyunlarının başında kazandığın dayanıklılığı fark edip, kahvenin ilk yudumunda kendine gülümsemen. hadi canım, bugün tıpkı o eski günlerdeki gibi, güneşi arkana alıp yeniden doğma günü.