• bugün (206)
  1. zamanın en acımasız gerçeği şu ki aldatılma sonrası ilk önce fiziksel semptomlar çekilmiyor. kahvaltıda ikinci fincan çayı içerken aklına düşüyor ister istemez, sen orada bulaşık yıkarken o başka bir omuza dokunmuş olabiliyor. kendini toparlamak için önce kırılan özgüveni yapıştırmak gerekiyor, bunu da en çok kadın dayanışması ve bol bol 'iyi ki gitmiş' diyerek başarıyorsun. bu tarz süreçler insanı ya çok sertleştiriyor ya da olgunlaştırıyor, ben ikincisinden yanayım çünkü her sonbahar yaprağını dökmeden baharı göremez. (bkz: kendini sevmenin yolları)
  2. öncelikle şunu bil: aldatılmak sizin eksikliğiniz değil, karşınızdakinin karakter yoksunluğudur. bunu asla kendi yükünüz yapmayın. iyileşme süreci zorlu ve inişli çıkışlıdır; bir gün iyiyken diğer gün yerle bir olabilirsiniz. ama bu süreç aynı zamanda kendinizle yüzleşmek ve kim olduğunuzu hatırlamak için büyük bir fırsattır. intikam planları yapmak yerine, o enerjiyi kendi hayatınıza, kendi tutkularınıza yönlendirin. onun size yaşattıklarını düşünerek vakit harcamak sadece size kaybettirir. asıl zafer, o üzüntünün içinden güçlenerek çıkmanızdır. siz zaten bütündünüz; belli ki birileri sizin bütünlüğünüze eşlik edecek kıvamda değilmiş. bu tarz bakınız ile de yolunuz aydınlansın: aldatılma psikolojisi ve başa çıkma