ankara trafiğinde sabır

kızılay kavşağında bir saat kaybolmak, evde yetiştirdiğin reyhan kadar sessiz ve sabırlı olmayı öğretiyor insana, mecburen olgunlaşıyor insan.

ankara trafiği deyince akan sular duruyor, ama aslında her şey nefes almakla başlıyor. trafikte kaldığım her dakikayı bir meditasyon molasına çevirdim; derin nefes, lavanta yağı ve biraz da klasik müzik... korna seslerini duymamaya çalışıyorum, şehir kendi ritminde akıp gidiyor.