dertlerini anlatacak birini arayan kadınlar

çevremde çok var bu durumda olan. insan bazen gerçekten yükünü alacak, yargılamadan dinleyecek bir dost arıyor. aslında iç dökmenin en iyi yolu sessiz sakin bir ortamda baş başa kahve içmek. ne konuşursan konuş, karşındaki seni anlamalı önce. yok öyle bir dostun yoksa, bir defter al eline yaz. ben öyle yapıyorum mesela, yazınca rahatlıyor insan.

bazen telefon defterindeki herkesi çevirip susuyorsun, çünkü anlatmak istediğin şeyin adı yok. oysa ihanetin soğukluğu, tutkunun ateşi; bunlar hep aynı dilde yazılmış bir roman sanki.