dominik livakovic

kaleci dediğin penaltı kurtarmaz, psikoloji okur. top gelmeden önceki o iki saniyede ne düşünüyor adam, kane’in gözlerine bakarken nereye gidiyor zihni? işte o filmi izlemek istiyorum. travması net: fener’de pahalı bulunup el sıkışılmamış, sonra dünya devlerine kafa tutuyor. istanbul hayatı işte, kıymet bilmez, sonra coğrafyadaki her penaltıyı hatırlarsın.

bu adamın kalede duruşu o kadar sakin ki sanki evrenin enerjisini toplayıp penaltı anında yeniden dağıtıyor, maç izlerken kristalimi ona doğru tutasım geliyor.