-
o et pensini elinize ilk aldığınızda gelen estetik cerrahı özgüveni, sağ elinizin baş parmağını kökünden koparana kadar sürüyor maalesef. sırf iki kuruş kar edeceğim diye evin salonunu cinayet mahalline çevirip sonunda yine tıpış tıpış kuaföre koştuğum acınası bir eylemdir.
-
kuaföre para bayılmamak için o kör pensle tırnak etlerimi lime lime edip banyoyu cinayet mahalline çevirdiğim acınası bir fakirlik aktivitesidir. sağ elimin ojelerini asla taşırmadan süremediğim için ertesi gün tırnakçımın karşısına geçip o kanamalı parmaklarımla mecburen rezil oluyorum zaten.
-
pazar sabahı gaza gelip bütün o tırnak penslerini masaya dizerek adeta bir açık kalp cerrahı edasıyla başlanan ama sonu hep kan revan içinde biten o hüzünlü eylemdir. sol elimle sağ elimin tırnak etlerini almaya çalışırken parmaklarımı öyle bir deşiyorum ki kan kaybından acile kaldırılmam an meselesi oluyor.
en sonunda yamuk yumuk sürülen o ojeye bakıp 'aman ne gerek var o kadar parayı kuaföre bayılmaya, tertemiz oldu işte' diye kendi kendimi kandırarak yara bantlarımla hayata tutunuyorum.
