görücü usulü tanışma

sanki biz vitrin mankeniyiz de beyefendi ve sülalesi gelip kumaşımızı kontrol ediyor, sırf annem üzülmesin diye o paspal çocuğa gülümsemek zorunda mıyım allasen.

hala bu devirde buna maruz kalan varsa gelin sarılıp ağlaşalım.

anneannemin tabiriyle 'hayırlısı olsun' diye başlanan o ilk görüşme, aslında kadının en çok konuşulduğu ama en az söz hakkı verildiği sahne. ortada bir fincan kahve, bir tepsi baklava ve kırk tane ima var; kadın süslü püslü ama sorsan 'sadece çay geldim içmeye'. işin komik tarafı, onay veren erkek olur, memnun kalan hep 'kısmet' olur.